ZABYTKIGORZOWA
Copyright © 2025 Oskar Młodziński
Zabytki Gorzowa Wielkpolskiego
Budynek powstał według projektu berlińskiego architekta Fritza Crzeliltzera za sprawą landsberskiego przemysłowca Maxa Bahra. Kiedy jeszcze nie było łaźni miejsce zajmował folwark. Oficjalne otwarcie Łaźni Miejskiej odbyło się 7 stycznia 1930 rok. Jej najważniejszym elementem był basen o długości 25 m, który uruchomiono w 1948 roku. Przed wojną łaźnia posiadała też 27 wanien i 8 kabin natryskowych. Z czasem łaźnia straciła na znaczeniu. W latach 90. ub. wieku były już tylko 4 wanny i 2 natryski Basen funkcjonował do 2002 roku. Później pojawił się także pomysł urządzenia tam palmiarni, biblioteki, muzeum, centrum rehabilitacyjnego, ale ostatecznie magistrat zdecydował się na przebudowę na salę sportową dla gorzowskiego klubu tenisa stołowego. Przez pewien czas tamtejsza mniejszość niemiecka interesowała się obiektem chcąc uczynić z niego swoją siedzibę. W 2001 roku w holu odsłonięto (ponownie) popiersie Maxa Bahara – fundatora łaźni. Pod koniec 2014 roku, z okazji zbliżającej się 85 rocznicy wybudowania łaźni, kamienica artystyczna Lamus zorganizowała w jej wnętrzu koncert symfoniczny Echo Łaźni. Występ kwartetu Straordinario i sekstetu Echo obejrzało ponad 300 osób. Obecnie w łaźni poza tenisem stołowym funkcjonuje również przychodnia rehabilitacyjna „Pod Łaźnią”, oraz kilka klubów w tym „Sejf” i „MagnetOffOn”.
Lokalizacja obiektu:
Polecany materiał:
Łaźnia Miejska